Behalen MSc geriatrie fysiotherapie Vincent

26-08-2019

Op vrijdag 21 juni jongstleden heb ik mijn thesis met succes gepresenteerd en verdedigd en mocht ik
dus 2 weken later mijn diploma in ontvangst nemen (zie foto).

En ik moet zeggen dat die 4 jaar studeren toch wel zijn om gevlogen.
Waarbij we in september 2015 de eerste lessen begonnen met “wat er allemaal in een lichaam gebeurt wat verouderd”
(ik kan u verzekeren, een hele hoop!), kwamen al snel onderwerpen als kwetsbaarheid, voeding/sarcopenie,
motorisch leren, valpreventie en polyfarmacie aan bod. Ook werd er ruimschoots stil gestaan bij de psychische factoren
die meespelen bij het ouder worden, als ook sociaal-maatschappelijke invloeden en het grote belang van gepast communiceren
(en écht luisteren) & motiveren.

Na deze introductie werd er natuurlijk veel kennis en kunde gedeeld over het trainen/verbeteren van fysieke functies.
Gelukkig blijkt hieruit dat zelfs op hoge leeftijd verbetering mogelijk is!

Later kregen we veel les van professoren die in het Radboud MC werkten en ons veel konden bijbrengen
over wat er allemaal in onze hersenpan gebeurt (en soms ook mis kan gaan) en hoe je hier de (neuro-)revalidatie op aan kan passen.
Daarin kwamen bijvoorbeeld verschillende dementiële beelden, de ziekte van Parkinson en gevolgen van hersenbeschadigingen ter sprake.
Uiteraard werd er naast de niet-aangeboren-hersenaandoeningen ook aandacht besteed aan de (“ouderdoms”-) aandoeningen zoals hartfalen,
diabetes, COPD, fracturen, nierfalen, botontkalking, reuma, delier, kanker, etc.

Deze specialistische vakken werden afgewisseld met het nodige wetenschappelijk onderzoek.
Zo heb ik onder andere onderzoek gedaan naar het nut van “High Intensity Interval Training” bij 65-plussers(en dat nut is er zeker!),
een meetinstrument voor balans en valrisico geanalyseerd, een review geschreven waarbij het effect van thuis trainen met het trainen
onder supervisie van een fysiotherapeut werd vergeleken en heb ik uiteindelijk in mijn laatste jaar gewerkt aan mijn scriptie over
“de motiverende en belemmerende factoren van 65-plussers om een risicoscore uit een fitheidstest te verbeteren”.

Als rode draad door de 4-jaren heen waren er tussendoor PO-lessen waarin dieper werd in gegaan op persoonlijke & professionele ontwikkeling,
wat erg leerzaam en verhelderend was.
Gelukkig had ik ook een betrokken, kritische, integere studiegroep, waardoor we elkaar hielpen en het maximale eruit te halen.
Klinisch redeneren, de onderbouwing achter waarom je wat doet en hoe je dat wilt testen/meten en welke behandeling
je hiervoor het beste kan gebruiken en waarom, kwam op een gegeven moment wel een beetje mijn neus uit, maar is wel een erg belangrijke vaardigheid in ons vak!


En tja.. dan zijn de 4 jaar weer om, en al dat studiewerk is niet voor niks geweest.  Uiteindelijk net niet cum-laude geslaagd
(was ook helemaal geen doel, maar als het eenmaal goed gaat, dan smaakt het natuurlijk naar meer)
maar wel een beetje trots  op dat ik de enige man ben die in mijn studiegroep de eindstreep, zonder vertraging, heeft gehaald.

En misschien wel het belangrijkste is dat ik naarmate de studie vorderde eigenlijk steeds enthousiaster over het vak geworden ben
en ik alleen maar meer mogelijkheden en kansen ben gaan zien om de ouderenbeweegzorg te verbeteren, iets waar ik in toekomst hoop mijn steentje aan bij te kunnen dragen.
Want wat is het toch een prachtig streven om samen met iemand die een schat aan  levenservaring heeft, er het beste van te maken!