"Loop eens niet zo voorover"

25-03-2018

Al vanuit oudsher wordt er een gestrekte houding gepredikt bij het lopen. Iedereen kent wel iemand die voorover loopt.
Wat zou u diegene toch graag rechtop hijsen of meegeven dat hij/zij beter rechtop kan gaan lopen.
Het rechtop lopen ziet er sterk en stabiel uit, waarbij de dubbeltjes-zoekers toch een oude en onstabiele indruk wekken.
Toch is het goed om te weten dat de meeste voorover-lopers zichzelf liever ook rechtop zouden zien lopen en het zelf ook wel door hebben,
maar ze dit vaak niet (lang) kunnen (volhouden).
Het kaarsrecht rechtop blijven lopen wordt sowieso moeilijker naarmate we ouder worden en voor sommigen is dit ook geen verstandige keuze.
Bij het hebben van een stenose/vernauwing in de onderrug bijvoorbeeld maak je door het strekken van de rug alleen maar minder ruimte
en zal het (iets) voorover lopen verlichting geven. Ook kan het in enige mate naar voren hellen van de romp zorgen voor een iets verbeterd gevoel van balans/controle
en de kans verkleinen op een val naar achteren of zijwaarts.
 

Maar TE ver naar voren lopen brengt eigenlijk alleen maar nadelen met zich mee, zoals toename van het valrisico,
dysbalans in spierfuncties, kwetsbaarheid en grotere druk op gewrichten.
Veelal raken mensen die voorover lopen in een vicieuze cirkel waardoor ze steeds meer voorover gaan lopen en ze ook steeds minder ver op kunnen strekken.
Door voorover te lopen ontstaat er meer druk op het liesgebied, waardoor daar pijn kan ontstaan en de heupbuigers kunnen gaan verkorten.
Deze heupbuigers hechten aan op de rug, dus bij het verkorten wordt de rug ook holler getrokken, wat dan weer een factor kan zijn bij het veroorzaken van rugpijn.  
Als er ook nog eens veel op de dag wordt gezeten, gefietst en/of auto gereden wordt, zullen deze sterke heupbuigers alleen maar verder verkorten en het opstrekken bemoeilijken.
Tel daarbij op dat blijkt dat, zonder specifieke training, de spiermassa van de antagonisten (spieren die zorgen voor strekking, zoals de heupstrekkers(bilspieren) bij het ouder worden sneller zullen afnemen dan de agonisten (spieren die zorgen voor het buigen, zoals dus die heupbuiger).
De agonisten zullen dus langzaamaan “winnen” van de antagonisten en zo ontstaat dus een scenario waarin die heupbuiger alleen maar verder verkort en het rechtop lopen steeds moeilijker wordt.


Het voorover lopen kan verder nog verschillende andere oorzaken hebben, sommige zijn onveranderbaar, maar gelukkig zijn er ook vele veranderbare factoren.
Zo kan er bijvoorbeeld onvoldoende kracht, controle, lenigheid en/of uithoudingsvermogen in buik-, rug-, bil- of bovenbeenspieren zitten of beperkingen in rug, SI-, heup- en/of kniegewricht(en) waardoor rechtop lopen niet (lang) mogelijk is.

De geriatriefysiotherapeut kan deze oorzaken voor u in kaart brengen en samen met u een plan maken om u “rug weer te rechten”.